Heerlijk geslapen tot ruim 6u45. Terwijl ik Timber uitlaat, horen we een gesnuif en getrappel in het bos. Timber bevriest, gaat zitten en zijn neus gaat in de lucht. We blijven even staan maar zien niets verschijnen. Jammer. Na het ontbijt zoeken we op de kaart nog iets om te bezien voor we vandaag Zweden zullen verlaten.

We vinden een kerk, deze is het geografisch middelpunt van Skåne län. Dat vinden we reden genoeg om die kant op te rijden. We stellen de GPS in op geen hoofdwegen, dorps- of stadskernen en gaan op weg. We passeren vele mooie huizen, sommige hebben nood aan wat verfraaiing, anderen staan er prachtig bij. Maar vooral: rijden we over kleine en heel kleine weggetjes en aan het einde van de rit zijn we hooguit 5 auto’s tegengekomen.

Halverwege de voormiddag stoppen we even voor koffie en thee met koek. Volgens de GPS staan we aan de rand van een meer, maar zoals zo vaak in Zweden hebben ze er ook een reeks bomen rond gezet en krijgen we het meer dus niet te zien. Maar we staan rustig. Rond het middaguur bereiken we de beoogde kerk in Södra Rörum. We bekijken ze langs buiten. Wat dit keer opvalt zijn de helblauwe glaasjes als boord van de ramen. Jammer genoeg is de kerk gesloten en kunnen we niet naar binnen. We proberen wat foto’s te maken door de ramen maar dat wordt duidelijk geen succes omdat er ook nog ramen aan de binnenkant zijn. De oorspronkelijke kerk stamt uit de 12e – 13e eeuw. Deze kerk had geen toren maar een klokhuis. In 1968 werd de toren gebouwd waarna de grote en kleine klok er naartoe verhuisde. Maar toen bleek dat het aanleggen van de elektriciteit om de klokken te laten luiden te duur was, is de kleine klok verhuisd naar het wapenhuis verderop. Na een brand werd de kerk in 1820 hersteld om zestig jaar later weer van uiterlijk te veranderen, iets wat nog meermaals gebeurde nadien. Na de kerk rijden we wat verder om te lunchen. Ook nu weer aan een bijna niet gebruikte weg. Deze weg is afgesloten met een slagboom. Ik wandel er even in met Timber en ontdek alleen maar vervallen en (deels) ingevallen schuurtjes. Het is duidelijk waarom de weg niet meer wordt gebruikt.

Na de lunch gaat het richting ICA om de laatste inkopen te doen van Zweeds lekkers. We vullen ook de tank nog met diesel en dan is het in rechte lijn naar de Öresundbrug. We krijgen groen licht zonder dat we dienen te betalen. We vermoeden nummerplaatherkenning door de heenreis en verwachten een rekening thuis. Bij het uitrijden van Zweden druppelt het lichtjes, ook het land is triest bij ons vertrek. De reis over de brug en door de tunnel gaat soepel.Iets na de splitsing Rødby/Odense is het file. Op de pechstrook staat een kleine vrachtwagen zonder wiel. We kennen het gevoel en leven even mee. Daarna gaat het vlot richting de Store Bæltbrug. We betalen de tol en rijden weer verder. Niet veel later zetten we ons op een parking om wat te koken. Het is nog even rijden tot onze geplande slaapplek. We kunnen ons aan een picknicktafel zetten, een beetje afgezonderd maar toch volop zicht op de camper. Timber legt zich rustig bij ons aan de tafel. Het koken gaat prima, het eten smaakt. Nog even een rondje over het grasveld naast de parking met Timber en we kunnen weer verder.

Iets voor Kolding zijn ze aan de weg aan het werken maar het blijft vlot rijden. Niet veel later passeren we grens ter hoogte van Flensburg en rijden zo Duitsland binnen.

Iets voor Neumünster vinden we een slaapplek op een rustige parking. We hebben er het gezelschap van een lege aanhangwagen, een verlaten camper en een in de steek gelaten caravan. Kortom we staan alleen. Het voorbijrijdend verkeer is wel duidelijk aanwezig. Terwijl ik snel Timber uitlaat op een mooi terrein naast de parkeerplek, zet Leon het dak open en is het daarna bedtijd.