Na een rustige nacht, ontbijten we bij een stralende zon. Voor de andere Land Rovers is er vandaag een trail. Dit is een soort hindernissenparcours waar stuurbehendigheid en wagenbeheersing worden getest. Dit is voor onze auto niet echt haalbaar omwille van de wendbaarheid (of eerder het gebrek aan). We besluiten om nog even op het terrein te blijven en werken daar het blog bij. Het vraagt even tijd, maar het lukt aardig. Ondertussen worden de buren ook langzaam wakker. We praten nog even bij en nemen rond 11u afscheid.

We rijden de andere kant op dan dat we kwamen aanrijden. Opeens zien we een pijl met een UNESCO erfgoedsymbool op. We volgen de bewegwijzering en komen uit bij het Radiostation van Grimeton. Dit station werd gebouwd tussen 1922 en 1924 met als doel vroege draadloze transatlantische telegrafie en communicatie met Noord-Amerika mogelijk te maken. Voor de kenners: het bevat de zeldzame en werkende Alexanderson VLF-zender met zeer lage frequentie. We nemen wat foto’s aan de buitenzijde want een bezoek aan het museum zou ons iets teveel tijd kosten.

Vandaaruit gaat het stilaan weer noordwaarts door een voor ons meer en meer typischer Zweeds landschap: lange rechte wegen tussen bomen of akkers (uitgebloeid koolzaad, graan en maïs).

Rond het middageten komen we aan bij Hedared en ondernemen nog eens een poging om het kleine stavkyrka langs binnen te zien. 3x is scheepsrecht, ze is geopend. Zoals eerder aangegeven is het best sober wat kleuren betreft. Toch is het meeste hout beschilderd. Helemaal in het begin had de kerk geen ramen en grond als vloerbedekking. In de kerk vind je ook 2 houten beelden: Maagd Maria en de heilige Franciscus. Na ons bezoek besluiten we om aan de picknicktafels aan de overzijde van de straat, te gaan lunchen. Net wanneer alles op tafel ligt, stopt er een auto. Een man stapt uit (blijkt half Amerikaan half Zweeds te zijn en student dokter). Hij bekijkt de auto en begint een heleboel vragen te stellen, niet alleen over de auto ook over lonen, kans op huis kopen, geweld,… Een half uur later heeft zijn vrouw de kerk al bezocht en is ze op zoek naar hem. Gelukkig, want zo kunnen we eindelijk gaan eten. Terwijl de meeste mensen een kwartiertje nodig hebben om de kerk te bezichtigen, keert het koppel pas terug als ik na onze lunch Timber ga uitlaten. Nadien kunnen we weer op pad.

Halverwege de rit houden we halt bij een maxi ICA en slaan wat voorraad brood en fruit in. Naast de parking laat ik Timber uit op een bosweggetje en eten we een appel. Vanaf nu gaat het richting Åminskog en het Sörknatten naturreservat. Hier hopen we vandaag nog een korte wandeling te maken. Onderweg wordt de rit nog even onderbroken door het passeren van een goederentrein.

Uiteindelijk bereiken we rond half zeven de parkeerplek van het reservaat. We maken snel soep warm met nog extra groenten en eten er wat toastjes bij. Zo kunnen we om half 8 op pad voor een korte avondwandeling. We starten langs de grindweg, passeren de slagboom die over de weg staat en vinden uiteindelijk de gele aanduidingen voor Baståsenleden. Deze wandelroute vormt een 8 waarvan wij maar 1 lus willen lopen. Het is een gevarieerd bos waar het pad regelmatig gehinderd wordt door omgevallen bomen, waar het struikgewas best hoog staat waardoor het wandelpad niet zo goed meer zichtbaar is, maar waar speurhond Timber ons goed doorheen de wandeling helpt. Af en toe even een stevige klim of afdaling. Maar al bij al een mooie, avontuurlijke wandeling. Het is duidelijk waarom dit reservaat gebruikt werd als filmlocatie voor de opnames van Ronja de Roversdochter. Samen met nog een buscamper en een koppel die in de auto slaapt zullen we hier overnachten.