Het is even wachten vooraleer de zon over de bergen komt kijken.  Vandaag staat een
wandeling naar het Wildschloss en het Schloss Vaduz op het programma. We trekken met onze stapschoenen de berg op. Het Wildschloss is een ruïne die hoog (862m) en diep in de bossen verborgen ligt. Een stevige klim van 4,2km leidt ons naar de burcht uit de 12e eeuw. Onderweg volgen we ook een bospad waarop we enkele bosweetjes bijleren. Even schuilen we onder het dikke loofdak voor een buitje. Daarna blijft het droog en wordt het weer warm en droog.

Een al even flinke afdaling brengt ons richting het Schloss Vaduz. Dit is jammer genoeg niet te bezoeken. Ook een wandeling omheen het slot behoort niet tot de mogelijkheden omdat het privaat domein is.

In de laatste afdaling terug naar de stad komen we via enkele borden wat te weten over de staat en de vorstenfamilie. Zo hebben we op een paar uren toch de hoofdstad van een land bezocht. We besluiten om verder te rijden en het laatste noordelijke stukje van het land te bekijken alvorens weer naar Zwitserland af te draaien.

We kunnen ook over Oostenrijk maar dan moeten we ook voor dit land een autovignet aanschaffen en dat vinden we een beetje te gek omdat we het voor Zwitserland al wel hebben. Een dikke 20 minuten later hebben we het gezien en bereiken we de Zwitserse grens op de brug over de Rijn nadat we eerst een flinke klim en een stevig afdaling achter de rug hebben. Het landschap was heel verschillend: weinig huizen, vaak nog autenthiek en veel weiden. Over de snelweg ging het richting Altstätten. Hier vonden we een betalende camperplek. Briefje ingevuld, centjes gedoneerd en nu staan we rustig op een groot veld met onze stoeltjes in de schaduw want het is hier nog 27 graden en de zon brandt best fel.