Ruim over zeven worden we gewekt door het geluid van een vrachtwagen. Eens we buiten zijn, kunnen we zien dat het er 1 is met verschillende containers, die op en af de vrachtwagen werden gehaald en waarna de vrachtwagen met 1 van de containers wegreed. Ondertussen hebben wij rustig kunnen ontbijten. Nadat ook de blokken en de bbq opgeruimd zijn, konden we vertrekken. Nog niet goed en wel op weg zien we in het bos een kleine kudde rendieren en nog geen kilometer verder nog een tweede. Een mooi begin van de dag. Doordat het vannacht geregend heeft, is het erg mistig. Op sommige plaatsen is de zichtbaarheid veel beter dan op andere.

We houden halt ter hoogte van het Städjan – Nipfjällets naturreservat. Aan de parking lijkt het nog te doen. We kiezen voor een wandeling naar de top van Städjan. Een 2,5km lange wandeling naar omhoog. Het begint over een plankenpad en een stuk grindweg maar daarna wordt het wat moeilijker begaanbaar door de vele stenen op de weg. Ondanks de gevallen nattigheid zijn ze niet echt glad. Toch hangen de mistbanken laag tussen de bomen. Op een halve kilometer van de top zijn we boven de bomengrens en lijkt het wel of ze de rest van de wereld hebben weggegomd. We vinden het vanaf hier niet meer veilig en keren via dezelfde weg terug. Dat moest ook indien we de top wel zouden halen. Op de weg naar beneden komen we nog vele (vooral Zweedse) moedigen tegen. Eens aan de auto neem ik even de tijd om het potje bosbessen weer te vullen waarbij ik ook een deel met de bessenkam pluk. We kunnen er weer tegen. We eten nog een koek en drinken thee en koffie en rijden weer verder.

Nu is de Trollenweg of Magiska Vägen aan de beurt. Na het parkeerterrein voor de wandelingen op Nipfjället begint een grindweg. Die rijden we op. Langs de weg staat een bord, die instructies moet je opvolgen. Dit doen we netjes. Voor onze auto lijkt de weg naar boven te gaan. We staan stil, zetten de auto in neutraal en Leon haalt zijn voet van de rem. Terwijl je zou verwachten dat de auto naar achter zou rollen, begint deze echter naar voor te bollen. Aan de overzijde van de weg gebeurt het omgekeerde: terwijl de weg daar naar beneden lijkt te gaan voor de auto, bolt de auto echter achteruit. Dit optisch fenomeen wordt blijkbaar veroorzaakt door het landschap (zelfs bij mist), waardoor de horizon is verborgen en de hersenen de helling verkeerd om waarnemen. Best grappig. Iets hoger op de helling naast het bord staat Nipgubben: een karakteristieke trol. Hierna rijden we jammer genoeg grotendeels dezelfde weg terug maar dan nu richting Lofsdalen.

Onderweg lunchen we aan de kant van een gerooid bos. Ik wandel na het eten met Timber over een weggetje, zie duidelijke sporen van aangevreten rendiermos, terwijl op andere plekken het mos en nog onaangeroerd bijstaat. Ook paddestoelen beginnen op te komen.Hier in de omgeving vinden we niet al te veel wegen en moeten we het doen met de asfaltbanen. Onderweg dienen we even halt te houden voor een paar rendieren, die echter al snel hun voorgangers het bos in volgen.

Ondertussen is de lucht redelijk opgeklaard en is het nog steeds droog. Het landschap verandert: nog steeds bomen naast de weg maar de ondergrond is anders. We zien nu meer heide en mossen. Ook klimmen we stevig. We (vooral ik) houden even halt bij een Loppis. Een rommelmarktje aan de kant van de weg. Altijd leuk. En ik vind er een handmixer. Altijd handig in de camper. Ik mag zelf kiezen hoeveel ik wil betalen maar jammer genoeg heb ik geen Swish (Zweede Payconiq) en kan ik niet betalen. Ik wandel daarom naar de huisjes lager naast de weg. Ergens gaat een deur open. Ik doe mijn uitleg in het Zweeds en mag gewoon cash betalen. Top. Niet veel verder passeren we een bordje dat de hoogte aangeeft waarop we ons bevinden om daarna een (versleten) waarschuwingsbord voor beren tegen te komen.

Nog even rijden we verder en komen aan bij Lofsdalen. Dit was een klein skidorp maar momenteel is het volop in expansie en worden er nu ook veel outdoor activiteiten georganiseerd in de zomer. Het is ook het gebied waar de meest beren leven. We parkeren de auto ter hoogte van Lofsdalen fjällpark (met fjäll = berg), doen stapschoenen aan en nemen voor de zekerheid ook de rugzak mee. We kiezen voor een korte rondwandeling (2,5km) om zo Timber nog even uit te laten. Het begin is net als bij de andere wandelingen, een plankenpad en grindweg. Daarna is het nog even over een paar losse planken en gaat het verder over een gemakkelijke weg. Omdat we niet helemaal het zelfde willen teruglopen, maken we een lus met een andere wandeling. Na een kleine 40 minuten staan we terug aan de auto.

Nu wordt het tijd om een slaapplek te zoeken maar echter niet te ver want we willen morgen nog wandelen in het gebied. Via Park4night zou er een parkeerplaats zijn waarop je mag overnachten. Dat vinden we echter te druk en te dicht bij de baan. We slaan een grindweg in en rijden naar boven. We rijden hier tussen allemaal nieuw gebouwde huizen. We zien ook een aantal nieuw aangelegde grindwegen met daartussen ontboste plekken. We kiezen uiteindelijk voor de hoogste weg en zetten ons aan het einde een beetje verscholen achter nog op te halen hout. Maar ons uitzicht is geweldig. We zien op bergen en op 1 gigantisch groot meer: Lofssjön. Dit zou 20km lang zijn, 17,4 km² en op sommige plekken meer dan 46m diep. We nemen de tijd om te koken maar dan wordt het toch echt te fris en dus zetten we ons in de camper om het blog te typen en wat te lezen. Terwijl we binnen zitten wordt de omgeving weggevaagd en vallen er druppels. Benieuwd voor morgen.