13 juli 2023

Na een rustige nacht rond 7 uur wakker geworden. Een snelle wandeling met Timber in de bosjes naast de parkeerplaats. Snel het ontbijt klaargemaakt en alles ingeladen voor een dagje Turku. Auto een uurtje achtergelaten zodat wij een bezoekje konden brengen aan de botanische tuin. Mooie grote tuin verdeeld in verschillende compartimenten. Buiten de klassiekers waren er ook verschillende onderzoeksvelden. We bezochten ook de keukenplanten, bergflora en de weideplanten en wandelden door de gehele tuin. Hier stond gelukkig alles in 3 talen. Zo kon ik nog een beetje Zweedse termen uit de flora leren. Win win.

Vandaaruit dan toch richting Turku. Auto gezet aan het Kasteel. Turku is de oudste stad van Finland en wordt in tweeën gedeeld door de rivier de Aura. Het Kasteel en de Kathedraal staan ieders aan het uiteinde. Langs de rivier vormt een lange bomenrij een mooie promenade. Tussen de 2 belangrijkste gebouwen liggen, aan de oever van de rivier, verschillende musea. Gezien Timber kunnen we niet vaak binnen in een museum maar van de oude boten langs de rivier die deel uitmaken van het maritiem museum hebben we dan toch kunnen genieten.
Zoals gezegd stonden we in de buurt van het Kasteel (Turun Linna). Dat werd dan ook als eerst bezocht. Terwijl Leon binnen was kon ik de buitenkant bekijken en daarna omgekeerd. Het kasteel bestaat uit kleine geplaveide binnenplaatsen, een doolhof aan gangen en donkere trappen. Het kasteel werd in 1280 gebouwd en kreeg daarna nog vele verbouwingen: het geeft een lappendekeneffect.

Na het kasteel te hebben bezocht even snel door de Middeleeuwse kraampjes die er rond stonden opgesteld. Later op de dag toen we terug naar de auto gingen, zagen we dat er ook spelen bezig waren en foodkraampjes stonden. Een koek gegeten in het park eromheen en dan langs de promenade richting centrum. Zoals gezegd onder de bewondering van de vele boten die in de Aura tentoon gesteld lagen.

Net voor het centrum en aan de overkant van de kathedraal ligt het oudste gebouw van Turku (Qwenselhuis). Daarin bevindt zich het apothekersmuseum. Het is tevens de oudste burgerwoning. Het huis werd gebouwd door de heer Qwensel en werd later een apotheek door de heer Pipping (de vader van de Finse geneeskunde). Via een smal straatje kwamen we aan de ingang van het gebouw. Even rondgeneusd op het binnenplaatsje. Daar ontdekten we een kinderapotheek. Verder wordt er ’s zomers op de binnenplaats koffie met gebak geserveerd. Uiteindelijk ben ik alleen in het museum gegaan en bleef Leon buiten met Timber. Vermits we in het Zweedse deel van Finland zijn, vroeg ik in mijn beste Zweeds een ticket voor 1 volwassene. Blijkbaar was dat erg goed want ik kreeg gelijk de gids/boek in het Zweeds mee om in het museum mijn weg te vinden en duiding bij de zalen en de materialen te krijgen. Het meisje aan de kassa sprak geen Zweeds. Zij ging direct over in het Engels. De eerste zalen bevatten voornamelijk kamers van het huishouden.

Voor mij werd het pas echt leuk bij de echte apotheek, de kruidenkamer, het laboratorium en het kantoor. Zalig, genieten. Met een glimlach weer naar buiten.
Ondertussen was het reeds middaguur geworden en kregen we knorrende magen. Langs de gezellige terassi langs het water een plekje gezocht bij 1 ervan: Tiirikkala. We moesten binnen bestellen: gerookte zalmsoep met aardappels(in de soep) en brood. Water kon je gratis nemen aan de waterbar, zowel bruis als plat. Dus glaasje bruis mee en een karaf plat water. Het was een heerlijke soep met lekker (rogge)brood.

Weer voldaan op pad naar de Domkerk: Tuomiokirkko. Deze kerk werd tijdens de Zweedse overheersing gebouwd en later aan de Finnen geschonken. Het gebouw is nog steeds het hart en ziel van de Finse kerk. Ondanks verschillende branden bleven, door de dikke muren, de Middeleeuwse kenmerken gespaard. Binnen in de kerk zijn enkele graftombes waaronder die van Karin Månsdotter. Zij was een Zweedse koningin maar in Finland geboren en nog steeds erg geliefd onder de Finse bevolking. Een mooie maar erg sobere kathedraal.

Daarvandaan ging het richting Michaëliskerk. Deze was meer zoals we de Scandinavische kerken kennen. Kleurrijker maar toch sober. Aan het plafond miniatuur schepen. Rond de pilaren waren koperen kandelaars opgehangen. Bijzonder om zien. Ook hier weer om beurt een bezoekje aan de kerk gebracht.

Omdat we door de grote honger na het apotheekmuseum vergeten langs Kauppahalli te gaan dan maar terug die kant op. Pff vermoeiend in een erg heuvelachtige stad. We waren al vaker in zo’n overdekte hall vol met eetkraampjes. Deze was eigenlijk erg smal en in een erg oude stijl. Er waren geen kraamjes met fruit of groenten. Wel veel lekker uitziend gebak. Toch de moeite om terug te gaan.

Uiteindelijk nog een bezoekje gebracht aan de tuin van het apotheekmuseum voor koffie, thee en bosbessentaart met custard. Mmm lekker.
Op de terugweg op de ander oever gewandeld. Zo konden we de kleine ferry nemen die constant tussen de 2 oevers op en neer vaart. Gezellig en dan toch een ferry (föri) vandaag.

Daarna gewoon richting auto om onze appel op te eten en op weg te gaan naar een slaapplek. We kwamen eerst op een camperplaats terecht via de app. Dit was op een grote parking naast een caravan-/camperwinkel/garage. Bleef als noodplanning in ons hoofd. Dan maar verder naar wat een leuk plekje leek, alleen geen bos maar huizen. Uiteindelijk een mooie parking gevonden naast een wandelgebied. Daar stond echter maximum 4uur parkeren en nog wat Fins. Even de google-translate bovengehaald: kamperen verboden. We staan nu aan een doodlopend, lang niet gebruikt, weggetje, een zijstukje van de weg naar de parking. Lekker rustig, beetje zichtbaar vanaf de weg. Gelukkig hebben we blokken bij want we stonden ver van waterpas. Vandaag dan toch dik 17 km gestapt.

12 juli 2023

Rond 22 uur gisteravond was het stil. Geen geronk van de boten of het af- en aanrijden van de vrachtwagens. Ook nu stonden we versteld van de lengte van deze vrachtwagens, sommigen tot wel meer dan 25 meter.
We sliepen redelijk. Rond 4 uur werd ik wakker en het leek al negen uur zo licht was het, dat wordt weer wennen. Gelukkig konden we nog verder slapen. Uiteindelijk om 5u15 dan toch maar opgestaan. Snel even Timber uiteglaten. Even naar een andere kant van de langtengte. Gelukkig: onze boot kwam net aan zodat die mooi op de foto kon.

Aan de camper snel koffie en thee gezet om daarna alles op te bergen en nog een korte wandeling met Timber langs het water. Leon kon zo zijn nieuwe lens eens uitproberen en wat vogels, voornamelijk meeuwen, fotograferen. En dan naar de eerste gate. Nummerplaat herkenning lukte om groen licht te krijgen maar niet om de slagboom te openen dus moest Leon even aan een paal de nummerplaat handmatig ingeven. Toen ging de slagboom open en konden we aansluiten bij de 2 andere auto’s die reeds aan de gate stonden. Tafelblad werd uitgeklapt en ontbijt werd verorberd. Afval netjes in de vuilbak en snel een stop bij de WC aan de gate. Rond half acht konden we inchecken.

Het scannen van de barcode van de reservering samen met het bekijken van onze identiteitskaarten gaf ons toegang tot de volgende gate. De hond hoefde niet te worden ingecheckt. Hij mocht van de dame achter de balie vrij rondlopen. En toen begon het echte wachten. We stonden netjes in de rij van de auto’s. Eerst waren de vrachtwagens (en ja weer een boel) aan de beurt, zowel op het bovenste dek als op het onderste. Toen de auto’s mochten rijden, werden wij aan de kant gezet. Blijkbaar vond de man die verantwoordelijk was voor de inscheping onze auto toch te zwaar of te hoog. Dus moesten we wachten tot er een plekje voor ons kon worden voorzien. Het was duidelijk een gepuzzel want dan mocht er een auto, dan weer een mobilhome en tenslotte een hele reeks campers waaronder wij. We werden uiteindelijk achter de vrachtwagens gezet tussen enkele andere campers. Zo staan we nog steeds op het hoogste buitendek.

Vermoedelijk omwille van mogelijkse gasflessen aanboord. Vele campers werden bij het inchecken verplicht om een gele sticker aan te brengen die aangaf dat er gasflessen aan boord waren. Vermoedlijk hebben zij dit ook gemeld bij hun reservatie.
En dan naar onze kajuit. Dek 7 was voorzien voor mensen met een huisdier. Het was toen ongeveer 9 uur. Na even alles afgezet te hebben, kreeg Timber zijn bot en een stukje pens en gingen wij op onderzoek uit. Op dek 11 en 12 had je een mooi uitzicht. Even wat fotootjes. Een Belgisch (Nederlands sprekend) koppel aangesproken voor en fotho van ons 2.

Toen kwamen we in het restaurant waar iedereen al zat te eten. Brunch werd geserveerd tussen 10 en 12 uur, weliswaar Finse tijd. Wij ook maar naar het buffet. Mooi verzorgd, erg lekker. Terwijl we in het restaurant zaten vertrok de boot eindelijk en vaarden we door de Skärgården rond Kappelskär.

Mooi zo tussen al die eilandjes door. Na het eten weer naar de kajuit. Timber eten gegeven en even met hem over het PET-dek gelopen. Daar zou een plek gemaakt zijn met boomstammen enzo om hen comfortabel uit te laten. Het bleek een bak de grootte van een grote aanhanger vol kiezel met een plastiek pot in met een nep boom. En het stonk er verschrikkelijk. Dan even geprobeerd aan de andere kant van het schip maar ook daar weigering van Timber om iets te doen. We konden toen wel het aanleggen ter hoogte van Långsäs meemaken, een tussenstop aan Åland, een autonoom eiland maar vallend onder de jurisdictie van Finland. Uiteindelijk terug naar binnen en met z’n allen even een siësta gehouden. Nadien hebben we genoten van een douche. Terwijl Leon in de douche zat heb ik even de Zweedse TV opgezet om mijn Zweeds proberen te onderhouden. Het was te volgen maar ik begreep niet alle woorden. Nog wat oefenen.
Ondertussen was het al na vieren dus hoog tijd voor nog een wandeling door de boot. We naderden stilaan de archipel onder Turku, een plek waar we binnen enkele dagen nog zullen vertoeven. Ook nu kwamen we aan bij het restaurant. Het avondeten werd geserveerd. Een nog uitgebreider buffet dan bij de brunch. Weer super verzorgd en erg lekker. Er vielen ons verschillende dingen op: Finnen hebben een gezonde eetlust. Wanneer wij vinden dat we een vol bord mee naar onze plek nemen , hebben zij er nog meer op liggen en vaak nog een tweede bord en wat extra schaaltjes. Kinderen krijgen steeds voorrang om iets te nemen. En voorsteken omdat je iets van een andere schaal wil nemen en de rest niet, dat doe je niet, je schuift gewoon mee aan en wacht je beurt af. Tijdens het eten nog genoten van de eilandjes, groot en klein, onder de Finse kust. Ondertussen hebben we nog steeds geen netwerk (vliegtuigstand en geen gratis wifi) maar staat onze klok op onze GSM wel al een uur voor op onze tijd. Na het eten Timber eten gegeven en nadien nog een ronde op de PET-dekken, met hetzelfde resultaat.

Ik denk dat we eens van boord snel een plasplek voor Timber moeten zoeken want drinken deed hij ondertussen voldoende. En dan werd het signaal gegeven dat we gingen aanleggen en dat de autodekken geopend waren. Wij dan maar snel de kamer opgeruimd en alle spullen ingeladen. Rustig naar de camper gewandeld, Timber in de bench gezet en dan wachten tot het onze beurt was om van boord te rijden. Ondertussen paspoort van Timber klaargenomen gezien de eisen (binnen de 120u na ontworming door dierenarts in België afgetekend moet je met de hond in Finland zijn) en gezien de strenge controle aan de Zweedse grens. Netjes achter de vrachtwagens van boord en naar de douane. Daar ging de slagboom open a.d.h.v. nummerplaatherkenning. Jammer genoeg reed de vrachtwagen 2 voor ons iets te snel voorbij de scanner en moest iedereen weer achteruit. Ondertussen liep er een man met speurhond voorbij de auto’s en vrachtwagens. Gelukkig ging de slagboom uiteindelijk open en ook voor ons was er buiten de nummerplaatcontrole geen enkele check. Dus eigenlijk vlot Finland binnen. Vanuit de haven in Naantali, waar we net waren aangelegd, ging het dan naar het centrum van dit stadje. Gezien er licht is tot laat op de avond, was het wel handig om ineens het stadje te bekijken.
Naantali kom je binnenrijden in een saai, modern gedeelte. Het oudere houten stadsdeel is veel sfeervoller. Dus auto geparkeerd in de buurt van de oude kloosterkerk. Het was inderdaad zo dat Timber net uit de auto tegen de eerste de beste boom een plas moest doen. Deze kerk dan even aan de buitenkant rondom rond bekeken. Vanuit het parkje dat aan de kerk lag zijn we richting oude stad gewandeld. Zo kwamen we eerst aan het strand en later tussen de mooie gekleurde houten huizen terecht. Zoals eerder gezegd was het door de gezellige drukte daar best sfeervol.

Na ons bezoek zijn we reeds richting Turku gereden. Er was niet veel soeps om leuk te slapen en de eigenlijke camperplek was bezet door een festival. Dan maar op een parking de boel opgesteld. Bij het uitlaten van Timber voor het slapengaan bleek dat we op 300m van de botanische tuin van de universiteit van Turku stonden. En ja om half elf ’s avonds was deze nog open. Een vluchtige blik deed ons beslissen deze de volgende morgen te gaan bezoeken. Daarna dan maar snel ons bed in want het was een lange vermoeiende dag.

11 juli 2023

Wat een heerlijk rustige nacht. Het had blijkbaar wel geregend. Gelukkig (?) tegen half zeven de wekker gezet anders sliepen we misschien nog. Even Timber uitlaten op de mooie bosweggetjes en ontdekken dat er toch een huis (onderkomen en met dichtgetimmerde ramen) op 100m van de plek staat. Na wat bosbessen te hebben geplukt, het ontbijt klaarmaken.

‘Extra koffie en thee voor onderweg, een laatste rondje Timber en dan op weg. Ditmaal met een aangepaste planning want de riempjes van Leon’s sandaal zijn gisteravond afgebroken. Dus op zoek naar nieuwe. Dan maar naar de Decathlon in de buurt van Stockholm.

Dit resulteert in minder kleine weggetjes rijden. Maar we startten gelukkig nog wel offroad om 500m verder in een klein gehuchtje te belandden. Na wat slingeren kwamen we uit op een asfaltbaantje, wat later op een grotere baan om uiteindelijk tot op de autosnelweg eindigen. Van een mooie opbouw gesproken. Onze eerste tussenstop was Askersund om daar afvalwater, wc te lozen en drinkwater aan te vullen. Eigenlijk was het er ook een minicontainerparkje, alleen restafval en GFT konden we er niet kwijt. Na het lozen en vullen de camper een beetje verder geparkeerd en een kleine wandeling om het meer daar ( misschien nog een uitloper van het Vätternmeer ) gemaakt. Nog even een sanitaire stop in het openbaar WC. Dit laatste was, net zoals de andere openbare WC’s in Zweden ook nu weer heel proper.
Rond 11u dan toch maar richting Decathlon. Onderweg vielen er enkele druppels en was de lucht erg dreigend. De ruitenwissers moesten even werken maar naarmate we meer richting Stockholm gingen werd de lucht alleen maar blauwer.

Onze lunch was ditmaal niet op een idyllisch plekje maar door de overdekte picknicktafels was de parkeerplaats in de buurt van Köping meer dan ok en redelijk gezellig.
Tegen 15u waren we in Barkarby waar er meerdere gigantisch grote winkelcentra bij elkaar liggen. We konden parkeren onder een afdak, dus voor Timber lekker fris in de schaduw.

Toch bleek aan de inkom van de winkel dat honden ook welkom waren. Na enkele sandalen te hebben gepast werd er toch een paar redelijk goed bevonden. Hij hoeft nu niet meer de gehele tijd met zijn zware bottinen rond te lopen en te rijden. Vermits de broodjes ver op waren, even een tussenstop bij de buren: LIDL. Snel wat broodjes, enkele kanelbullar en ijsjes meegenomen. 2 opgegeten bij de auto en 2 in het vriezertje bewaard.
Vanaf de Decathlon dan richting Kappelskär. Met nog een 30km voor de boeg even nog getankt en op de parking onze appel opgegeten. In de shop enkele zakjes vriendjes ( Fishermans) gekocht met bij ons moeilijk te krijgen smaakjes. En dan in rechte lijn naar Kappelskär haven. We staan nu geparkeerd op ongeveer 20m van de inrit van de lijn naar de C-gate. Op dit punt voor onze neus wordt de nummerplaat ingelezen en kan men doorrijden. Dit kan vanaf 10u voor vertrek. De echte gate gaat pas 2u voor vertrek open. Ook het binnenrijden van de auto’s konden we vanaf onze slaapplek zien. Daarstraks was het hier een gigantische rij vrachtwagens die binnenreed. Er stonden dan ook 2 schepen te wachten : 1 naar Tallinn en 1 naar Naantali. Hopelijk blijft het straks wat rustiger als de scheepsmotoren niet meer draaien. Aan de andere kant van de camper hebben we zicht op een stukje zee (Oostzee).

Na het avondeten met onder andere courgette, paksoi en peultjes uit eigen tuin, een wandeling gemaakt langs de zee en door een stukje bos terug. Mooi, zeker bij het mooie weer hier. Ondertussen is het hier nog steeds erg licht (21u45), het lijkt wel 19 uur.

10 juli 2023

Afgelopen nacht was er wel wat verkeer op de snelweg maar dat bleef eerder beperkt tot een eentonig gezoem. Vermits te temperatuur in de camper toch met minstens 10 graden tegenover gisteren was gedaald, werd het een behoorlijke nacht om te slapen. Tegen half zeven stond ons ontbijt klaar.

Gelukkig waren wij al op, de anderen op de parking zouden snel volgen vermits de groendienst met de bosmaaier de randjes van het gras en de overhangende takken van de struiken kwam snoeien. Er stonden uiteindelijk 6 campers op de parkeerplaats. 3 koppeltjes: 1 paar Duitsers, 1 paar Zwitsers en wij met een andere camper met Nederlandse nummerplaat. Grappig genoeg hadden ieder die later toekwam zich bij zijn/haar landgenoot gezet. Voor vertrek nog even gebruik gemaakt van de aanwezige toiletten (altijd handig) en tegen half acht op pad richting Helsingør voor onze boot naar Zweden. We kozen dit keer bewust voor deze route omdat we dit deel van Denemarken nog niet doorkruiste. Eigenlijk viel er voor ons weinig verschil te merken met het deel waar je doorrijdt richting bruggen. Ook hier veel uitgebloeid koolzaad en uitgestrekte tarwevelden. Omdat kilometers vreten ook diesel verbruikt onderweg “even” getankt.
Iets voor tienen waren we aan de boot en mochten bijna onmiddellijk inschepen en dit voor een korte overvaart richting Helsingborg/ Zweden. Even aan boord wat fotootjes maken en een sanitaire stop.

Terwijl Leon nog niet terug was, heb ik in mijn beste Zweeds 2 pecankoffiekoeken besteld en netjes de vragen beantwoord, in het Zweeds. Trots .

Eens aan de overzijde moesten we de “varor att deklarera” volgen omwille van Timber. Na een grondige controle van Timbers paspoort kregen we een “allt är bra, tack så mycket” en mochten we doorrijden. Het antwoord op de vraag waar de hond zat, vond de douanedame niet de moeite om op te wachten. Dan maar snel doorgereden en ongeveer 500 meter verder langs de kade van de haven onze eerste fika genoten. Koffie/thee met de heerlijke pecankoeken. Terwijl Leon nog wat naar de te volgen route keek even met Timber een rondje kade gelopen.
Leons keuze viel op vele kleinere weggetjes, maar dat bleek toch iets te veel tijd te vragen en de klok tikt richting boot Finland, dus toch maar even via de E4 naar boven gereden. Ter hoogte van Traryd even af de snelweg om onze lunch op te eten. Een leuk plekje langs een motorcrossbaan (gelukkig geen crossers). Het is afrit 76 langs deze E4, dezelfde afrit voor Älmhult. Op deze laatste plek bevindt zich het IKEA-hotel en -museum. (dit gewoon even terzijde). Na het eten nog snel een rondje met Timber over de crossbaan en daarna weer op weg.

Rond 15 uur kwamen we aan bij het Storre Mosse National Park. Een niet al te groot park waar we een leuke wandeling maakten door het bos afgewisseld met een stuk over een plankenpad over een moerasig gebied. Net geen 5km gewandeld. Niet extreem lang maar toch een fijne afwisseling tijdens de lange autoritten.

Op de parking onze appel verorberd en dan nog een laatste stukje route afwerken. Voor de zekerheid toch maar weer de bak volgetankt, dan kunnen we morgen ineens tot de boot. De eerste zoektocht naar een slaapplek werd geen succes dan maar ter hoogte van Hjo een plek gezocht. Het gelande plekje was er nog maar daar mocht je eigenlijk niet meer overnachten. Dan maar naar een “mooie en rustige plek” enkele straten verder. Voor ons valt een grasveld binnen een draad met ongeveer 25 -30 campers nu niet echt onder de noemer mooi en rustig. Dus maar verder de straat afgereden. Zo kwamen we in het bos terecht. Even offroad door het bos tot een schitterende plek, beetje in een kom, weg van de bosweg. Heerlijk. Vanavond dan maar de spaghetti gegeten die eigenlijk voor gister op de planning stond maar door de file er niet van was gekomen. Timber genoot erg van het loslopen hier in het bos. Vermoedelijk wordt dit wel een rustige nacht.

9 juli 2023

Na een woelige, onrustige nacht door de warmte en veel verkeer rond zes uur opgestaan. Onze eerste ontbijt was snel een feit.

Terwijl Leon de camper inklapte nog een even met Timber een rondje in de buurt van de parking en weer op weg. Langs A50, A2 en A1 richting Duitsland. Even voor 10 uur een eerste stop met koffie/thee en frutkeks.

Via Osnabruck richting Bremen. Even een stop voor een (stevige) tankbeurt en weer verder. Rond Bremen dan onze lunch genuttigd. Vermits onze weg richting ferry bij Puttgarden leidde, moesten we dit keer onder Hamburg door, dus niet langs de gevreesde werken. Een beetje vertraging hadden we hier wel maar niet noemenswaardig. Even verder nog een kleine file ten gevolge van wegenwerken maar tot dan liep het erg vlot. Plannen werden gemaakt voor een mogelijk bezoek aan Helsingborg. 60 kilometer voor Fehman/ Puttgarden nog een snelle stop voor een appeltje. En dan…..na afrit Heiligenhafen, ongeveer rond half vijf, file. Stilstaand verkeer. Geen beweging. Wel opvallend: de Duitsers weten prima hoe een reddingsstrook moet worden gevormd. Na wat speurwerk op het internet bleek een (elektrische?) auto net voor de brug in brand te staan. Een speciaal reddings- /blussingsteam moest vanuit Lübeck komen. Om de tijd te doden en nuttig te gebruiken dan maar iets van avondeten genuttigd. Niet de geplande spaghetti maar de boontjes (koud) en frikadellenkoek.

Langzaam maar zeker is de file op gang gekomen en na de werken op de brug konden we toch nog even aan normale snelheid rijden. Rond 20u15 aan de incheckbalies aan komen rijden. Tijdens het wachten nog even Timber uitgelaten. Door ons VIP/flexticket mochten we snel aan boord en kregen we nog 2 gratis drankjes. De vaart vertrok uiteindelijke om 20u45, een uurtje later dan we thuis bij de planning hadden bedacht, maar goed we waren aan boord.

8 juli 2023

Na het trouwfeest is het ons gelukt om net over 21 uur te vertrekken. Het was wel erg leuk dat de buren, die op straat stonden te kletsen, ons hebben uitgewuifd. Na de camper te hebben volgetankt, kon de reis dan echt van start. Vlot over de ring van Antwerpen richting Best iets voorbij Eindhoven.

Tegen 23 uur de camper opgesteld op de carpoolplaats.

Snel een rondje in de buurt met Timber en rond half twaalf konden we dan gaan slapen. Jammer genoeg was het bloedheet in de auto.